Boundary of Emptiness

kuuulicaa
კულიცაა კულიცა სად არის ჩემი კულიცა? ? ?
რა შუაშია ეს ფრაზა მაგრამ რაღაც საოცრად ჩამეჭედა გონებაში…

რა არის საერთოდ ეს „ჩემი“ ?

ადამიანები სულ რაღაცის , ვიღაცის , ძიებაში ვართ და როდესაც სასურველის  ოდნავ მსგავსს მაინც აღმოვაჩენთ ხოლმე ეგრევე  ერთი სული გვაქვს  დაუფიქრებლად შევისრუთქოდ, მივიერთოდ , გავითავისოდ…

სადღაც რაღაც სითბოს დავინახავთ და ეგრევე ვეწაფებით რომ ჩვენც ავივსოთ და უკან დავაბრუნოდ გაათმაგებული….

ძიების წყურვილი მოვიკლათ და სხვასაც დავუოკოთ სულ ცოტა ხნით მაინც..

სულ ცოტა ხნით მაინც ვიყოთ კმაყოფილები, ბედნიერები, სავსენი

მაგრამ მართლაც რომ „სულ  ცოტა ხნით“ გამოდის…

არაფერია მუდმივი…

და რაც არ უნდა გვესმოდეს რომ ყველაფერი წარმავალი და გარდამავალია მაინც 1 ს ვერ ვეგუებით ან ძნელად ვეგუებით:

იმ აზრსს რომ როდესაც რაღაც შენია.. შენი გათავისებული , იმის ჩანაცვლება ან სხვისით შეცვლა თუნდაც უფრო მიმზიდველით ხომ შეუძლებელია.. : ||

ხო შეუძლებელია „შენი“ სულის  1 ნაწილაკი  მე-2 თი შეცვალო? შენ სხეულის 1 უჯრედი   სხვა იმწუთას უფრო სასურველზე  უბრალოდ გაცვალო?

ყველაფერი ხომ უნიკალური და განუმეორებელია ?

და მაშინ კი თუ ის 1 მოიცილე  და იმ ადგილას  სხვა  ვერ ამოვა  და ის ადგილი ხომ ცარიელი გრჩება მთელი ცხოვრება?

და ადრე თუ გვიან რომც გაფერმკთალდეს ეს სიცარიელე , მაინც ხომ გამოდის რომ „შენ“ მოიკელი ის ? და რადგანაც 2 ერთნაირი არაფერია , და არც  არავინაა  ამქვეყანაზე ,  ეს „ის“ ხომ ყოველთვის განუმეორებელი ერთადერთი და სამწუხაროდ მაინც ყოველთვის “შენი“  , თუნდაც უკვე დაკარგული მარა მაინც, ეხლა უკვე ოდესღაც  „შენი“ იქნება ?

და თუ კი ეს გვესმის მაშინ რატომ არ ვუფრთხილდებით ამ „ჩემს“ ?

რატომ არ ვეპყრობით სათუთად და მზრუნველად ყოველ ასეთ მომენტს და რატომ მხოლოდ მოგონებებს ვიჩემებთ და ვიტოვებთ…

ოოო … კიიი…

სულ უარაფრობას  ბევრად  ჯობს თუუნდაც ტკბილი თბილი მოგონებანი მაგრამ მათ ხომ უკვე აღარაფერი შეემატება K|

და ე.ი  ნელ ნელა ეგეც მოძველდება.. გაუფერულდება … გაქრება

რატომ არ შეიძლება რომ რაც შეიძლება ბევრი „ჩემი „ გვქონდეს?

ერთს თუ ასე მარტივად შეველევით, მერე მე-2 … მერე კიდევ …

და მაშინ  ბოლოს რაღა დარჩება?

დაკარგვის ყრუ ტკივილიც კი აღარ.. ისიც გაქრება ადრე თუ გვიან .

და  იქ სადაც ადრე რაღაც „შენი“ იყო ..  დარჩება …

მდუმარე სიცარიელე…

.

Time waits  ( F)or No One …

About funnydreamermushi

just little, crazy, fanny
This entry was posted in Note ... s and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Boundary of Emptiness

  1. sunset says:

    narutos yurebam xom ar datova eg grdznoba?

  2. ვამპ . ირკა says:

    kulicis ver gavige magram ..

    Tu ase guli gwydevba da atvitcnobiereb…
    ratom ikleb??

  3. bekuna says:

    “არაფერია მუდმივი…”

    გეთანხმები.
    ყველაფერი წარმავალია.
    მაგრამ დროებითი რაცაა და გვიხარია,იმით დატკბობა..
    რა ვიცი რა ვიცი..

    • მეც არ ვიცი ბეეექ : )
      რაო გაბედე ? : )))))
      ჩემთან შემოხედვა? აქ მარტო შემთხვევით გაუგებარი მიზეზით ქარით შემოქროლილის იშვიათ კომენტარებს ველოდი და გამიკვირდასავით : ))))))

      • ნუ პრინციპში არც ველოდები არანაირად
        უფრო სწორედ ასეთი კომენტარები საბედნიეროდ თუ მახსენებენ ხოლმე ამ მივიწყებული სევდიანი კუთხე კუნჭულის არსებობას …
        ნუ და რადგანაც ეს იყო ამიტომაც არ ვშლი ..
        იყოს …
        ხანდახან ძველი დროით გამქრალი ემოციების გასახსენებლად ..

  4. fefinio says:

    მე მომეწონა პოსტი, მაგრამ რაღაცნაირად ჩემმა ცარიელმა ადგილმა შემახსენა თავი, მეგონა რომ დავივიწყე :S

    • და აი ამ მიგდებულ ბლოგზე კომენტარმა მეც ჩემი გამახსენა ))))))) თურმე არ ქრება სიცარიელე … უბრალოდ ვეღარ ვგრძნობთ სანამ ვინმე შემთხვევით ფეხს არ წამოკრავს :დ :))))))))) ე.ი არაა აუცილებელი სუბოლომდე დავიწყების მცდელობაც , თუ არ გვაწუხებს მაინც ჩვენი ა თუ ჩვენი იყო და იყოს .. ოღოონთ რაც ცოტა ასეთი მით უკეთესი … თორემ მერე სიცარიელეებით გავივსებით.. დააააააა ……….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s